Największy na świecie niekomercyjny serwis geocachingowy
GeoŚcieżki - skupiające wiele keszy
Ponad 600 GeoŚcieżek w Polsce!
Pełne statystyki, GPXy, wszystko za darmo!
Powiadomienia mailem o nowych keszach i logach
Centrum Obsługi Geokeszera wybierane przez Społeczność
100% funkcjonalności dostępne bezpłatnie
Przyjazne zasady publikacji keszy
Musisz być zalogowany, by wpisywać się do logu i dokonywać operacji na skrzynce.
stats
Zobacz statystykę skrzynki
Dwór w Dobrzyniewie - OP8QPP
Właściciel: wzorowy
Ta skrzynka należy do GeoŚcieżki!
Zaloguj się, by zobaczyć współrzędne.
Wysokość: 111 m n.p.m.
 Województwo: Polska > podlaskie
Typ skrzynki: Tradycyjna
Wielkość: Mała
Status: Gotowa do szukania
Data ukrycia: 26-02-2018
Data utworzenia: 26-02-2018
Data opublikowania: 26-02-2018
Ostatnio zmodyfikowano: 26-02-2018
16x znaleziona
1x nieznaleziona
0 komentarze
watchers 1 obserwatorów
69 odwiedzających
7 x oceniona
Oceniona jako: znakomita
Musisz się zalogować,
aby zobaczyć współrzędne oraz
mapę lokalizacji skrzynki
Atrybuty skrzynki

Można zabrać dzieci  Zalecane szukanie nocą  Szybka skrzynka  Weź coś do pisania  Umiejscowiona na łonie natury, lasy, góry itp  Miejsce historyczne 

Zapoznaj się z opisem atrybutów OC.
Opis PL

Około 1519 r. Mikołaj Radziwiłł, właściciel dóbr goniądzko-rajgrodzkich, podczas osadzania zagarniętych królewskich puszcz założył tu pierwszy folwark przy przeprawie traktu z Wilna na Podlasie i do Krakowa. Po 1530 r. Dobrzyniewo było jednym z trzech folwarków dużego, bardzo bogatego, nowocześnie urządzonego starostwa knyszyńskiego, stanowiącego własność królewską. Od XVI do połowy XIX w. stanowiło własność (ewentualnie dzierżawę) wybitnych postaci historycznych, co miało ścisły związek z wyglądem powstałego tu założenia. Wymienić tu należy królową Bonę (1530-1553), króla Zygmunta Augusta (1530-1572), Aleksandra Chodkiewicza (1530-1545), Piotra Chwalczewskiego (1554-1564), Jana i Tomasza Zamoyskich (1574-1636), Mikołaja Ossolinskiego (przed 1663), Franciszka, Wilhelma i Mikołaja Orsettich (1663-1676), Stanisława Nałęcz-Małachowskiego, marszałka sejmu czteroletniego (1784-1793), Marię Radziwiłłównę Krasińską (1793-1822), Wincentego Krasińskiego (1822-1848) i Zygmunta Krasińskiego – poetę (1848-1859).

  Z polecenia Bony pracami nad urządzeniem folwarków na tych terenach w latach 30. XVI w. kierował Aleksander Chodkiewicz. Pełny kształt przestrzenny założenie uzyskało w latach 1554-1564, kiedy dobrami zarządzał Piotr Chwalczewski, realizujący podobnie jak Chodkiewicz model folwarku wypracowany w środowisku Bony. Na koncepcję składały się wówczas cztery odrębne, ale powiązane widokowo części: rezydencjonalno-ogrodowa, folwarczno-ogrodowa, młyńsko-przemysłowa i handlowa. Kompozycja powtarzała układ przestrzenny królewskiego centrum dóbr – Knyszyna (gdzie część handlową zajmowało miasto, czego brak w Dobrzyniewie). Ważnymi cechami założenia były: duży udział kompozycji roślinnych, stanowiących oprawę estetyczną poszczególnych części funkcjonalnych, układ kwaterowego szachownicowego sadu z wiatrochronami lipowo-jesionowymi, wprowadzenie wody, jako ważnego komponentu kompozycji, harmonijne zestawienie ozdobnych i użytkowych części (np. sąsiedztwo części młyńsko-przemysłowej, rezydencjonalno-ogrodowej i handlowej).

  Pełnię renesansowej kompozycji założenie uzyskało za rządów (i na życzenie) starosty knyszyńskiego Jana Zamoyskiego, a jego rozległa, wieloczęściowa kompozycja zajęła obszar o powierzchni około 60 ha, przy czym poszczególne jej części rozdzielały szerokie pasy łąk.

  Część rezydencjonalno-ogrodowa powstała przed 1561 r., ale została znacznie rozbudowana w czasach Jana Zamoyskiego, a ogród lipowy z tego okresu przetrwał aż do 1939 r. Na kompozycję tej części składały się także sadzawka i zabudowania. Pałac „w włoskim stylu” z pawilonami wzniesiony na przełomie XVI i XVII w., z piękną biblioteką i okazałym wystrojem przetrwał do lat 60. XVIII w. Dawną okazałą sadzawkę, nad którą stał pałac, dzieło jeszcze Piotra Chwalczewskiego, zasypano w latach 60. XX w. Obecnie ta część założenia nie jest zachowana nawet śladowo.

  Część folwarczno-ogrodowa o powierzchni ponad 8 ha zlokalizowana była ze względów higieniczno-estetycznych kilkaset metrów od rezydencjonalnego centrum. Oprócz zabudowań gospodarczych posiadała od chwili powstania w XVI w. do 1915 r. kwaterowy ogród użytkowy, założony na planie kwadratu z szesnastoma kwaterami (obsadzonymi szpalerami lip, klonów i jesionów), których ślady widoczne były jeszcze w latach 80. XX w.

  Część młyńsko-przemysłowa założona została nad samą Supraślą w 1561 r. jako inwestycja niebywale kosztowna, w skład której wchodziły: staw na nowo wykopanym korycie Supraśli i młyn z kilkoma kołami, przy którym funkcjonował tartak, a w XVIII w. papiernia. W latach 30. XIX w. urządzono tu fabrykę sukienną i zbudowano kompleks budynków fabrycznych. Teren fabryki (należącej w końcu XIX w. do Gierca, a później do spółki Ribbert et Jacoby, obsadzono jesionami i lipami.

  W czasie I wojny światowej spalono część fabryki, a w ocalałych budynkach w latach 1923-1932 mieściła się fabryka noży i sztućców Gerlacha i Kobylańskiego. W 1944 r. istniejące wciąż hale fabryczne zniszczono, a po II wojnie światowej przebudowano na młyn, wokół którego zachowały się ozdobne nasadzenia drzew.

  Część handlowa usytuowana była wokół karczmy, między rezydencją a mostem na Supraśli. Część ta przetrwała od końca XVI w. do I wojny światowej, a w roku 1932 jej teren został rozparcelowany, po czym, podobnie jak część rezydencjonalną, zajęła go zabudowa wsi.

  Podziały własnościowe, parcelacje i uprzemysłowienie dawnych dóbr królewskich doprowadziły do zaniku kompozycji dawnej części rezydencjonalnej i dawnej części handlowej założenia. Roślinność i kompozycja pozostałych części (też prawie całkiem zniszczonych) zawierają ślady pierwotnego układu (drogi, stawy na rzece, most, niektóre stare drzewa) oraz szereg elementów pochodzących z okresów późniejszych. W latach 80. XX w. rosło tam 20 gatunków drzew i krzewów (głównie krajowych), a najstarsze okazy lip i jesionów, liczące 80-100 lat zachowały się w części fabrycznej i przy dawnej alei dojazdowej do młyna. Zwracały też uwagę liczące około 50 lat drzewa wyrosłe z odrostów po wyciętych starych drzewach części rezydencjonalno-ozdobnej i folwarczno-ogrodowej, świadczące o istnieniu tu dawnej kompozycji. Poza tym, w sąsiedztwie doliny rzeki rosły naturalne lasy i zagajniki o składzie gatunkowym charakterystycznym dla siedlisk wilgotnych.

 

zaczerpnięto z :

www.testowy.minigo.pl

 

 

KESZ ukryty pod drzewem, pod cegłami.

Obrazki/zdjęcia
1
2
3
5
4
Wpisy do logu: znaleziona 16x nieznaleziona 1x komentarz 0x Obrazki/zdjęcia 1x Wszystkie wpisy Galeria