Piękne miejsce i ciekawa historia. Nie było łatwo zdobyć tego kesza dlatego satysfakcja większa🙂Dziękuję!

Znaleziona z telefonemalarmowym jako Werka.

Nareszcie po tylu latach udało mi się zdobyć tę skrzynkę i ponownie przejść kawałek linii z Gdyni do Kokoszek, po której powadziłem już spacery i tworzyłem spacery do samodzielnego przejścia. Niestety nie obyło się bez kontaktu z właścicielką, ale kesz i wszystkie etapy są na miejscu. Zdobyta z Werką, dzięki!

Gdy tylko opadła mgiełka ostatniej Hailoweenowej misji z butów ekipy rządzącej się pożądaną żądzą przygód przez odmęty leśnych ostępów stromych wśród dzikich korpoludków, a resztki psychodelicznych dźwięków jeszcze muskały małżowinki uszne wkroczyliśmy w znanym składzie z Huragan_Polnocy i Mychą na dawne torowisko, które tego dnia wyglądało jak ścieżka utknięta między światem pędzących z metalicznym posuwistym świstem eklektycznych dżdżownic wzniesionych ponad poziomy, a sennym puszczańskim zbiorem statycznie majestatycznych dżew. Tymczasem nieustannie sączący się z nieba jak eliksir melancholii i wciskający w wymienione małżowinki deszcz, skutecznie wypierał ostatnie ćwierćnutki harfy pajęczej, przy czym spływał z gałęzi niczym srebrzysty atrament, a resztki liści szeptały historie pociągów z ich dusznymi parowozami, które od dawna już nie istnieją, lecz wciąż przejeżdżają tu w mglistej pamięci unoszącej się oparami historii, a nieistniejące podkłady skrzypiały(by) pod stopami, jakby próbowały ostrzec: „tak-to-to, tak-to-to.. będzie to ostatnia historia, której nikt nie skończy…”.
…i właśnie w tej chwili, gdy echo dawnego stukotu kół zaczęło drżeć w powietrzu jak wspomnienie, które samo boi się wrócić, torowisko przed nami zaczęło się lekko wykrzywiać, wymieniając szeptem po łacinie wszystkie mijane zakręty, a było ich o jakże wiele, wiele, wiele... Brzmiało to jakby chciało odlecieć w stronę własnego obiektu publicznego, czyli oczy_wiście dworca kolejowego. Huragan_Polnocy zatrzymała się na moment, jakoby wyczuła subtelne drżenie z wrażenia ziemi, lecz nie był to zew wiatru, ani (Asi?) deszcz, lecz coś znacznie głębszego, niestety jeszcze nieodkrytego, pod glebą się wijącego.
Mycha, jeszcze nie uwierzyła, lecz wskazała na jedynie słuszną z jej punktu widzenia ciemniejszą ścianę lasu, gdzie unoszące się opary układały się w kształt przypominający bramę. Nie była to jednak brama z drewna ani kamienia, lecz niemal czasoprzestrzenne przejście pomiędzy tajemniczym światem, a nierealną rzeczywistością. Nagle powietrze zgęstniało, drzewa stały się podobne, a tunel... stał się nie do przejścia.
W oddali rozległ się niski, przeciągły pomruk, jakoby grzmot, a bardziej jego echo, niczym westchnienie starego czasoprzestrzennego parowozu, który nie pogodził się z własnym odejściem. Krople deszczu zaczęły spadać wolniej, jakby czas na chwilę zwolnił, a my z pełną nieświadomością przeszliśmy na drugą stronę.
I tam właśnie było w końcu to, co od dawna czekało, by ktoś znów je odnalazł.
I tak zakończyła się ta mglista, ale jakże mokra i piękna przygoda. Dziękujemy.

Fajny spacer po nie znanym mi lesie - muszę tu jeszcze kiedyś wrócić. I jaki piękny ...... Dziękuję!

Na reszcie po kilku podejściach mogę obwieścić sukces 😁 Było kilka potknięć i problemów, ale w końcu upragniony finał zdobyty 😀 Przyjemny multak, choć trzeba poświęcić mu sporo czasu. Dzięki za pokazanie tej pięknej okolicy

Kontrolna wizyta tak przy okazji serwisu innych keszy obok. 1 i 2 etap jak najbardziej na miejscu, finał również. 

Zapraszam do zabawy!

Tftc! Po zawodach na orientację z Wielkim Grabem - co się odwlecze to nie uciecze, czas na finał;) Poprzednio zmagałam się tu z zimnem i deszczem, a dziś cieplutko (mimo sztormu) i tłumy spacerowiczów. Po poprawce kordów kesz trafiony perfekcyjnie - mimo upływu lat trzyma się z godnością;)

Przeserwisowana1 etap bez zmian, 2 etap w nowej wersji, finał póki co bez zmian, ale z nowym, suchym logbookiem oraz certyfikatami. Maskowanie finału już ugryzł ząb czasu i wilgoć, wszak to już ponad 6 lat od założenia, ale jeszcze daje radę. Zapraszam na kolejowy spacer ;)

Również nie udało mi się znaleźć...

Pierwszy etap jest, natomiast drugiego już znaleźć się nie udało, a miejsce charakterystyczne więc obstawiam, że wytypowane dobrze 

Nie znalazłam pierwszego etapu, proszę o weryfikację. 

Sobotnia keszerska wyprawa z dzieciakami. Gdyby do każdej skrzynki prowadziły rury ciepłownicze, nie miałbym problemu, żeby je na kesze wyciągnąć :)

Obiekt finałowy robi wrażenie, już tutaj byłem kiedyś po ciemku, ale dopiero za dnia można go porządnie obejrzeć.

Podpowiedzi w etapach trochę słabo czytelne, ale spokojnie da radę dotrzeć do finału.

Dzięki za skrzynkę!

Zdobywanie skrzynki to dłuższa historia......po zdobyciu dwóch etpaów przyszdł czas na finał. Z pomocą bamby poszło sprawnie tylko skrzynka finałowa wydawała sie być inna niż ta, którą bamba zdobywał kilka lat temu. Jak wiadomo kesze się zmieniają, więc wpis do logbooka i spoko. Chwilę wcześniej szukalismy skrzynki z Gdyni do Kokoszek ,ale bez rezultatu. Dzwonimy więc do autorki z informacją, że skrzynki nie ma i tak od słowa do słowa okazało się że nasz "finał torowiska to skrzynka z Gdyni do Kokoszek, która przepłynęła pod przepustem i pojawiła się w  pobliżu zdobywanego finału. Skrzynka wróciła na miejsce, a my prześliśmy jeszcze kilkanaście metrów i był upragniony, piekny, jak to to zawsze u autorki, finał, dzięki :)

Dzięki, fajny mulciak. Troche intuicyjny, pierwszy etap daje rade,drugi trochę polamany ale spoko. Finał mial trochę wody, wylana, logbook trochę wilgotny ale daje radę. Dzięki.

Och, jaka wspaniała zabawa!

Pierwszy etap szybko znaleziony - łatwo widoczny, może za łatwo dla mugoli?

Drugi etap - szukaliśmy bez odmierzania, chwilę zajęło, ale znaleźliśmy pasujące miejsce, a potem już szybko wskazówkę :)

Etap trzeci - ten to jest super! Pierwszy raz coś takiego widziałam i bardzo mi się spodobało :)

Finał trochę średnio odmierzyliśmy, ale znaleźliśmy :)

Razem z twasko i Zo oraz z Dr Zimorodek :)

Bardzo fajna zagadka. Nie wszystko było banalnie proste, ale właśnie dzięki temu mogliśmy się dobrze bawić. Pierwszy etap namierzony bez problemu (choć początkowo szukaliśmy czegoś innego).

Ty nastąpił pierwszy moment z interpretacją wskazówki, bo nie byliśmy pewni kierunku.

Zaufaliśmy intuicji i bez dokonywania dokładniejszych pomiarów dotarliśmy mniej więcej do miejsca drugiej wskazówki. Ponieważ się nie odmierzyliśmy, szukanie zajęło trochę czasu i kilka świetnych miejscówek na wskazówkę w tej okolicy wypatrzyliśmy, ale że trochę poznaliśmy już styl Założycielki, ostateczne znalezienie drugiej wskazówki zakończyło się sukcesem(pojemnik drugiej wskazówki popękał, póki co daje radę, ale nie wiemy czy woda mimo zabezpieczeń nie naruszy wskazówek za jakiś czas...)

Udaliśmy się do celu. Dłuższa chwila zastanowienia przy określaniu lewych i prawych stron i tego, czego tak naprawdę w tej chwili szukamy. Przypomniało się nam, że ma być jeszcze trzecia wskazówka. Trafiliśmy na nią dość niespodziewanie, aczkolwiek dokładnie tam, gdzie intuicja podpowiadała nam szukać :)

Szukanie finału zajęło dłuższą chwilę, bo znów niezbyt dokładnie się odmierzyliśmy... i zapomnieliśmy o opcji spoilera. Ale ostatecznie - pełen sukces!

Znaleziona wraz z Kisa-chan oraz gościnie z Dr.Zimorodek :)

Była z nami również mała Zosia ze swoją spacerówką.

Dziękujemy serdecznie za kesza i oczywiście daję zielone ;-)

Zwykle nie notuję braku znalezienia z uwagi na swoje, wielokrotnie potwierdzone, kiepskie umiejętności szukania w terenie. Tym razem jednak raczej nieprędko tu wrócę (a może?), więc zaznaczę.

Etap pierwszy znaleziony bardzo szybko, od razu mi się nasunęło, że to jest to. Natomiast na etapie drugim poległem. Najpierw sprawdziłem okolice, które wyszły z moich pomiarów - bez skutku. Później, chyba jeszcze bardziej szczegółowo, okolice pobliskiego obiektu pasującego mi do właścicielki kesza - również bezskutecznie. Trudno, może jeszcze kiedyś spróbuję.

Pozdrowienia dla przyszłych znalazców.

Uff. Z dużą pomocą Miki. udało się znaleźć pierwszy etap. Z drugim też nie było łatwo ale w końcu się udało.

Skrzynka znaleziona, ale nie było wcale łatwo i przyjemnie. Pierwszy spacer odbył się 31 sierpnia i wtedy znalazłem dwa pierwsze etapy i finał. Niestety trzeciego nie udało mi się znaleźć, w domu okazało się, że nie mam również całego hasła. Po rozmowie z miki016 udałem się ponownie i faktycznie znalazłem hasło, które wcześniej przeoczyłem, niestety etapu trzeciego nie udało się wyszukać. Dzięki i pozdrawiam :)

Kolejny raz na tej linii i chyba nie ostatni. Miejsce o tyle wyjątkowe, bo przebiega tuż obok siebie inna zacna i historyczna linia kolejowa: Magistrala Węglowa.

 Pomagałem przy zakładaniu kesza, ale za bardzo się nie natrudziłem. Całą robotę i tak odwaliła LadyMoon. Powoli czuję się już zbyteczny

Lady zawsze mnie zaskakuje kreatywnością i nigdy nie ma dosyć. Tyle keszy ma już pozakładanych i ciągle jej mało, mówi – że jeszcze wszystkiego nie pokazała,i jest jeszcze tyle fajnych miejsc, o których wie tylko ścisłe grono ludzi, a w sumie warto te miejsca pokazać.
Dla mnie keszyk - bomba, z fajnymi bajerami w terenie
Dzięki bardzo!

Podobało mi się, aczkolwiek lekka frustracja była. Może miałem słaby dzień.

1 etap...trochę problemów z interpretacją lewa strona, jakby był azymut to prędzej dałbym radę

2. etap..byłem w miejscu ale nie mogłem niczego odnaleźć, ale (miki016) naprowadził mnie że w dobrym miejscu szukam, jednak trzeba powiedzieć, że chyba poprzednicy tak zakamuflowali 2 etap, że bez potwierdzenia gdzie jest konkretna lokalizacja...tzn okolica...to cieńko by było ze znalezieniem.

3. etap...odległość chyba trochę mniejsza niż w podpowiedzi, natomiast druga podpowiedź jakby dokładnie precyzuje gdzie jest.

Reasumując, było niełatwo, ale podobał mi się opis oraz poszczególne przygotowane etapy oraz finał, więc przyznaję zieloną gwiazdkę.

Pełnym składem NCT 

STF!

Pełnym składem NCT! dzięki za pokazanie nieznanej do tej pory lini kolejowej.

STF! 0:15

Z pracy na kesze,a jak!

TFTC! 

Hasło w trakcie przypominania:p

FTF

Podczas spaceru z żonką. Pierwszy etap poddał się nam szybko, a drugi który okazał się później trzecim troszkę się opierał, chwilę później padł finał a po nim latarka Po drugi etap poszliśmy rodzinnie i tu mieliśmy niezłą pomroczność ...... 4 pary oczu szukały i nie widziały....... Ale nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło, przynajmniej "poznaliśmy" właścicielkę