Największy na świecie niekomercyjny serwis geocachingowy
GeoŚcieżki - skupiające wiele keszy
Ponad 600 GeoŚcieżek w Polsce!
Pełne statystyki, GPXy, wszystko za darmo!
Powiadomienia mailem o nowych keszach i logach
Centrum Obsługi Geokeszera wybierane przez Społeczność
100% funkcjonalności dostępne bezpłatnie
Przyjazne zasady publikacji keszy
Musisz być zalogowany, by wpisywać się do logu i dokonywać operacji na skrzynce.
stats
Zobacz statystykę skrzynki
Linia 42 - Most kratownicowy. - OP6814
Historia pewnej linii tramwajowej.
Właściciel: Bogas
Zaloguj się, by zobaczyć współrzędne.
Wysokość: 187 m n.p.m.
 Województwo: Polska > łódzkie
Typ skrzynki: Tradycyjna
Wielkość: Duża
Status: Gotowa do szukania
Data ukrycia: 17-05-2013
Data utworzenia: 19-05-2013
Data opublikowania: 19-05-2013
Ostatnio zmodyfikowano: 19-05-2013
123x znaleziona
2x nieznaleziona
2 komentarze
watchers 4 obserwatorów
74 odwiedzających
110 x oceniona
Oceniona jako: dobra
Musisz się zalogować,
aby zobaczyć współrzędne oraz
mapę lokalizacji skrzynki
Atrybuty skrzynki

Miejsce historyczne  Dostępna tylko pieszo  Dostępna rowerem 

Zapoznaj się z opisem atrybutów OC.
Opis PL
Dodatkowe atrybuty skrzynki

Tramwaje elektryczne w Łodzi – system komunikacji tramwajowej w Łodzi uruchomiony 23 grudnia 1898. Łódź była pierwszym miastem na terenie zaboru rosyjskiego, które posiadało tego rodzaju transport publiczny. Początkowo istniały dwie, dość krótkie linie tramwajowe obsługujące Śródmieście, w lutym 1899 były już cztery, zgodnie z koncesją. W 1901 (17 i 19 stycznia) ruszyły pierwsze podmiejskie linie tramwajowe – do Pabianic i Zgierza. Obie te inicjatywy były efektem działania prywatnych spółek, w których dominowali łódzcy fabrykanci niemieckiego pochodzenia z Juliuszem Kunitzerem na czele.

W latach 1910–1931 tramwajowe linie podmiejskie połączyły większość ważniejszych miejscowości podłódzkich tworząc największą tego rodzaju sieć w Polsce. Kolejne uruchamiane linie prowadziły do Rudy Pabianickiej (1910), Konstantynowa(1911), Rzgowa i Tuszyna z przedłużeniem do Kruszowa (1916/1917), Ozorkowa (1922) i Lutomierska (1929/1931). Na tych ostatnich przez jakiś czas nie było trakcji elektrycznej, jeździły więc tramwaje parowe.

W pierwszej połowie lat 90. XX w. zlikwidowano część z nich, ale proces ten został zahamowany i obecnie Łódź jako jedyne miasto w Polsce posiada rozbudowaną sieć tramwajów podmiejskich.

 

Połączenie tramwajowe do Tuszyna prowadziło początkowo do centrum Rudy Rabianickiej gdzie tramwaj po skręcie z ulicy Pabianickiej kończył swój bieg na dzisiejszej ulicy Rudzkiej a dawniej Piłsudskiego. Miejsce to do dnia dzisiejszego przypomina swoją nazwą o zatrzymujących się tu tramwajach. Apteka "Zegar" mówi nam o tym, że przy ulicach Ruda oraz Popioły na krańcówce linii stał duży zegar odliczający czas tramwajom. Kiedy przypatrzymy się starym budynkom przy ulicy Pabianickiej zauważymy iż są częściowo zachowane haki które utrzymywały trakcję.

Na rozkaz niemieckich władz zaborczych linia tramwajowa przedłużyła swój bieg z Rudy aż do Kruszowa mijając po drodze Rzgów i Tuszyn. Wybudowano ją w bardzo szybkim tempie ponieważ już po roku od postanowienia władz tj w roku 1916. oddano ją do użytku. Niestety nie udało się jej w pełni zelektryfikować. Jak mówi historia było to nawet powodem dużego pożaru w Rzgowie gdzie dużo domów krytych słomą straciło dachy. Oczywiście linie do Tuszyna po czasie wyposażono w trakcję elektryczną już pod koniec lat 20.

W okresie II Wojny Światowej okupant niemiecki zarządził aby linie miały także oznaczenie cyfrowe a nie jak dotychczas tylko nazwę miejscowości końcowej. Takim to sposobem linia do Tuszyna miała swój numer 80. Tramwaje zatrzymywały się na wybudowanej przez Niemców krańcówce i pętli na dzisiejszym pl. Niepodległości.

Po odzyskaniu niepodległości Ruda Pabianicka została przyłączona do Łodzi i wtedy to powróciły polskie nazwy dla tramwajów miejskich "Kolej Elektryczna Łódzka" i podmiejskich "Towarzystwo Łódzkich Wąskotorowych Elektrycznych Kolei Dojazdowych" jednak nie na długo ponieważ po wojnie wszystko podlegało upaństwowieniu i powołano do życia Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne wspólne dla linii miejskich i podmiejskich. W roku 1956. oznaczenia linii uzyskują numeracje odpowiednio dla linii Pabianickiej 41 a dla tramwaju do Tuszyna 42.

Linia 42 do Tuszyna dokonała żywota w czerwcu roku 1978. przyczyną tego stanu rzeczy było najprawdopodobniej ustalenie nowego podziału województw i włączenie Tuszyna do województwa piotrkowskiego. Róźnice między władzami i spory formalne spowodowały iż linia kończyła swój bieg w Rzgowie przy ulicy Tuszyńskiej w miejscu dzisiejszej krańcówki autobusowej o linii 50 a także pabianickiego autobusu T.

Kolejne przekształcenia roku 1989 spowodowały iż już w roku '92 zlikwidowano całkowicie linię 42.

Tramwaje do Rudy jeździły jeszcze do roku 1996.

Źródło: Wikipedia, Klub Sympatyków Rudy Pabianickiej.

Miejsce ukrycia tego kesza to most kratownicowy którym prowadziły tory. Wobecnych czasach został przebudowany na drogę pieszo-rowerową. Kesza znajdziecie schodząc poniżej ciągu pieszo-rowerowego. Jednak nie tak znów do końca. Warto zachować ostrożność ponieważ podejmując kesza jesteście na widoku zarówno z mostu jak i z pobliskiego skateparku.

Skrzynka jest częścią większego projektu "Linia 42"

Inne skrzynki projektu to:

Linia 42 - Pętla Rzgów

Linia 42 - Pętla Tuszyn  

 

Dodatkowe waypointy
Symbol Typ Współrzędne Opis
Interesujące miejsce N 51° 39.732'
E 19° 29.424'
Ostatni widoczny fragment torowiska.
Dodatkowe informacje
Musisz być zalogowany, aby zobaczyć dodatkowe informacje.
Geokret

Geokret  [o_k_T10] - Zacisk U - Całkowity dystans: 3770 km

Obrazki/zdjęcia
Most kratownicowy
Oczywiste