Mróz szczypie w policzki, a Ty brniesz po pas w śniegu... no, po kolana... ale na pewno jest powyżej kostek. Wiatr zaciera z powrotem Twoje ślady i pojawia się myśl, czy trafisz z powrotem. Trzeba też uważać, żeby nie wpaść do wody skrytej pod lodem i śniegiem. Docierasz do zapomnianego zakątka, gdzie pośród łąk rzeczka Wierzbianka toczy swe wody, a bobry tną co popadnie. To uroczysko ma swojego mieszkańca - jest to wesoły bałwanek który strzeże skarbu.

GeoBałwanek v. 1.0 (12.2010)

Fachowych porad przy tworzeniu GeoBałwanka udzielał nam Franek Bałwanek. To nasz asystent do spraw śnieżno-mrozowych, w tym linku znajdziecie piosenkę o Franku Bałwanku.

GeoBałwankowi niedawno stuknęło 15 lat (w środku cały czas oryginalny logbook), więc już dorobił się swojej historii, dlatego może napiszę o nim kilka słów. Pierwszy GeoBałwanek stał w Warszawie w Lesie Bielańskim (grudzień 2010). Lepienie wspólnie z lavinką odbywało się nocą w bardzo trudnych warunkach - dwucyfrowy mróz, sypki śnieg, który w ogóle nie chciał się lepić, toteż ulepienie bałwanka było prawdziwą walką z naturą,  robiliśmy to na raty, bo w międzyczasie poszliśmy się ogrzać i wróciliśmy ze spryskiwaczem, żeby wykorzystać zamarzającą wodę do utrwalania kolejnej dolepionej warstwy. Ze względu na okoliczności bałwanek był mały i nie miał kształtu klasycznego kulkowego bałwanka, ot korpus i głowa (ten kształt zastosowaliśmy jeszcze kilka razy), ale był to bałwanek na miarę naszych możliwości!.

Następnej zimy Geobałwanka (v. 3.0 - wielkości człowieka) przeniosłem bliżej domu, do Lasu Żyrardowskiego (kilkadziesiąt-kilkaset metrów od punktu startowego późniejszej skrzynki Meteor2017 OP8KSN), dzięki temu częściej mogłem go serwisować i ulepić zaraz po spadnięciu śniegu, gdy nie miałem czasu kopsnąć się do W-wy. Tutaj były dwa wcielenia, a przy wersji 5.0 przeniosłem go jeszcze bliżej domu - na drugą stronę Żyrardowa, na łąki nad Wierzbianką. Jednak v. 7.0 znów musiałem przenieść, tym razem tylko odsunąć kilkadziesiąt metrów od rzeki, bo aktywność bobrów sprawiła, że łąki nad rzeczką są często pozalewane i dostęp bywa bardzo mocno utrudniony. Tak w ogóle, ze sto metrów w górę Wierzbianki, na rzeczce jest duża bobrza tama (daję waypoint), kawałek za nią bobrze żeremie, a w poprzek łąki jeszcze niska, ale długa  (ponad 100m!) tama.

W tym miejscu Geobałwanek zadomowił się na dobre, choć zabudowania z roku na rok zbliżają się coraz bardziej, psy szczekają coraz bliżej (d..ami, ale jednak), a rok temu w pobliżu wyrąbali jakąś gruntówę. Ale sądząc po śladach na śniegu nadal mało kto tu chodzi i miejsce jest wystarczająco zadupiaste (celowo tak wybrane, by jakieś psy, albo młodzież nie zniszczyły bałwanka). Od v. 11.0 jest to Bałwan Marian (dorobił się berecika i zimowego komiksu o Panu Marianie w skrzynce). Niektóre wcielenia (np ostatnie - v. 14.0) w odróżnieniu od pierwszego, lepiły się aż za dobrze. Gdy temperatura jest ciut na plusie, to śnieg tak się klei, że toczona kula momentalnie przyrasta... tyle że zgarnia mnóstwo śmieci (liście, trawa, ziemia) i kilka razy więcej czasu musiałem spędzić oklejając je czystym śniegiem i nadając mniej kanciasty kształt.

 

 

 

 

Skrzynki szukaj w bałwanku - jest tam taka  lodowa krypta ze skrzynką, tylko musisz się  do niej przebić. Łopatka wskazana. Jeśli nie chcecie skakać przez wezbraną rzeczkę, polecam podchodzić od południowego-zachodu... zalecane jest też ostrożne chodzenie, bo miejscami pod śniegiem może być niezamarznięta woda.

Bałwanek jest bardzo towarzyski i bardzo się ucieszy jeśli obok ulepicie mu jakiegoś towarzyszaOd kilku edycji w skrzynce jest zimowy komiks o Panu Marianie (w OP9601 lista keszy, gdzie znajdziesz inne komiksy z serii).

Szukaj delikatnie, żeby bałwanek się nie rozpadł i żeby nie uszkodzić skrzynki.

 

Zasady reaktywacji

Reaktywacja jest zabroniona i nie ma od tego wyjątków.

Przeczytaj więcej o reaktywacji skrzynek TUTAJ

Musisz być zalogowany, aby zobaczyć dodatkowe informacje.