Geościeżka WIERZENIA I LEGENDY POMORSKIE

SKARB CHĄŚNIKÓW Z JEZIORA GARDNO

(020)

Czy są wśród nas tacy, którzy pamiętają wędrownych dziadów, którzy za strawę bajdali o jeszcze starszych czasach?

Nie, to już tylko w literaturze można spotkać.

Dlatego teraz zamiast dziadów noszących opowieści, bajędy będą Was po polach i lasach ciągały ;)
(czytaj – powitać radym na geościeżce bajarskiej).

--❧--❦--❧--

- A dziadku, coby ciekawego zagadał… Dziwno tak bez słowa żadnego nocy czekać.

- Jaką by pikną historyje zadał!

- Tako i rzeknę, wiedzta jednakoż, że to sama prawda w tych słowach siedzi…

Na wyspie Wolin, kole samiutkiego bałtyckiego brzega stoi wieś Wisełka. A brzegiem tam Jezioro Gardno stoi. Na czas jak te rzeczy były, to z jeziora kanał stał do samego morza.

Na jeziorze środkiem leżała wyspa – a tam siedziały pomorskie piraty, jako je ludziska zwali – chąśniki. Na wyspie groty ukryte były pod ziemią, a tam oni skarby zrabowane znosili. Moc tego była, bogactwo nieprzebrane.

Dziwne to było, przeca prawdziwo – hersztem tam była Stenka, córa kamienieckiego kramarza. A jako to z nią było: dzierlatka piękna nad podziw za młodu na dwór kamienieckiego kasztelana poszła. Tam to ją zwódł a pohańbił młody synalek kasztelana. Szalona z rozpaczy i miłości, dziewka niegodnego kochanka sztyletem skłuła. O śmierć przyprawiła po czem do chąśników zbiegła. A tam, jako odwagi miała, a charakter twardy, mir zyskała rychło, a i przewodzić zaczęła.

Piraty te całe pomorskie wody z morza strachem skuli! Jako ptacy nie wiada skąd na statki kupców spadali, łupili i mordowali do jednego. Takim sposobem ich leża tajemnie się ostawały. Acz do czasu! Razu jednego Stenka oszczędziła gładkiego młodziana, kramarskiego syna. Ten jakoby uległy oprawcom, ichże zwiódł i uszedł z niewoli. Do Kamienia na książęcą sprawiedliwość poszedł. Tamże ludziska zbrojnych naszykowali, coby chąśników pogubić a skarby na swoją korzyść zagarnąć.

Chocia piraty zaskoczone byli, niezwykle dzielnie stawali i swojej „królowej” bronili. Żywota nie szczędzili. Jednakoż Stenka, salwując się konną gonitwą, pod wody poszła i żywota tam dokonała. Chąśnicy zaś, nie mogąc skarbów swych uchronić, śluzy otwarli i wszystkie te swoje łupy drogocenne potopili na wsze czasy. Złość poniosła kamienicką ciżbę, jako że skarbu unieść nie zdołali. Zasię złości owej upust dając, całe leże piratów poniszczyli, statki potopili a i kanał do morza zasypali.

A wielu jeszcze chciało skarb ten znaleźć, azali nikt go nie naszedł. Po dziś dzień leży gdzie pod tą wyspą na Jeziorze Gardno…

- O dziadku, gadajta dalej – ciekawi my co z tymi skarbami?...

- A wy co ta, nie widzą że dziad śpita? Same na spoczynek trza iść.

--❧--❦--❧--

O chąśnikach i herszcie Stence bajdę dziad za dziełami mistrza pomorskich legend zadał, Janusza Władysława Szymańskiego, oraz wszelakich internetach. Azali nie wierzta jak w słońce, jako że swoje dziad dodać zdolen :)

--❧--❦--❧--

Opis kesza - zielona prepetka.
Kordy leśne - będzie nosić. Więc mocne spojlery.

--❧--❦--❧--

Wszelakie fotosy i insze grafiki autora