Zapraszam na serię keszy "Śladami kolei w Ustce/Lędowie/Modlinku"
Kozioł oporowy to urządzenie stosowane na końcu toru kolejowego, tramwajowego lub przemysłowego, którego zadaniem jest zatrzymanie pojazdu szynowego, gdyby ten nie wyhamował na czas. Stanowi on fizyczną barierę zabezpieczającą przed wyjazdem poza koniec torowiska.
Typowy kozioł oporowy składa się z:
ramy nośnej (stalowej lub żelbetowej),
płyty odbojowej – elementu, który bezpośrednio styka się z pojazdem,
opcjonalnych elementów tłumiących, np. sprężyn lub amortyzatorów hydraulicznych,
mocowania do podkładów i toru.
Stały – montowany na stałe, zwykle z prostą konstrukcją stalową; spotykany na torach, które kończą się ślepo i nie są często używane.
Amortyzowany – wyposażony w mechanizmy sprężynowe lub hydrauliczne, które łagodzą siłę uderzenia. Taki kozioł stosuje się tam, gdzie końcówka toru jest często używana.
Kozioł oporowy instaluje się:
na końcach bocznic i torów postojowych,
w halach warsztatowych,
w końcowych stacjach metra lub tramwaju.
Główną funkcją kozła oporowego jest zwiększenie bezpieczeństwa ruchu kolejowego. W sytuacji awaryjnej może on zapobiec poważnym wypadkom, uszkodzeniom taboru lub infrastruktury.
Kesz
Ukryty zgodnie z opisem, w prawej części patrząc od przodu, zdecydowanie zalecane jest podejmowanie w godzinach wieczornych.
Uwaga w keszu znajduje się literka do finałowego hasła.