Największy na świecie niekomercyjny serwis geocachingowy
GeoŚcieżki - skupiające wiele keszy
Ponad 600 GeoŚcieżek w Polsce!
Pełne statystyki, GPXy, wszystko za darmo!
Powiadomienia mailem o nowych keszach i logach
Centrum Obsługi Geokeszera wybierane przez Społeczność
100% funkcjonalności dostępne bezpłatnie
Przyjazne zasady publikacji keszy
Musisz być zalogowany, by wpisywać się do logu i dokonywać operacji na skrzynce.
stats
Zobacz statystykę skrzynki
Tam, gdzie rosły graby - OP71B4
Właściciel: JoannaLadyMoon
Ta skrzynka należy do GeoŚcieżki!
Zaloguj się, by zobaczyć współrzędne.
Wysokość: 100 m n.p.m.
 Województwo: Polska > pomorskie
Typ skrzynki: Tradycyjna
Wielkość: Normalna
Status: Gotowa do szukania
Data ukrycia: 16-11-2013
Data utworzenia: 16-09-2013
Data opublikowania: 16-11-2013
Ostatnio zmodyfikowano: 22-05-2016
59x znaleziona
5x nieznaleziona
3 komentarze
watchers 8 obserwatorów
84 odwiedzających
49 x oceniona
Oceniona jako: znakomita
8 x rekomendowana
Skrzynka rekomendowana przez: Charon7, dzoanna, Hera, Hybryd, Koza, Matoczkin, Mirekk, sebastian
Musisz się zalogować,
aby zobaczyć współrzędne oraz
mapę lokalizacji skrzynki
Atrybuty skrzynki

Można zabrać dzieci  Dostępna rowerem  Umiejscowiona na łonie natury, lasy, góry itp 

Zapoznaj się z opisem atrybutów OC.
Opis PL

W północnej części Pradoliny Kaszubskiej, na skraju chylońskich błot między Wysoczyzną Gdańską a Pomorzem Zachodnim, rozpościerała się osada, licząca zaledwie 10 łanów.

Grabowo, bo tak nazywała się osada słynąca z pięknych grabowych drzewostanów, było terenem nienadającym się pod uprawę rolną. Gros terenu stanowiły podmokłe łąki i prawdopodobnie dlatego wielki mistrz krzyżacki Konrad Zoellner von Rotenstein nadał przywilej dla tej posiadłości klasztorowi oo. Kartuzów w 1386 r.

Kilkadziesiąt lat później, w 1429 r., przeor kartuski Mikołaj Berger łączy osady Gdynia i Grabowo w jedną gminę pod rządami sołtysa Jakuba. Według dostępnych dokumentów, w 1617 r. Kartuzi zbudowali w Grabowie cegielnię, a od 1663 r. bardzo dochodowy dla klasztoru browar. Do czasu zbudowania nowej, murowanej karczmy w 1683 r. (gdzie podobno bawił królewicz Aleksander Sobieski), Grabowo było dzierżawione przez wielu. W czasie wojny sukcesyjnej w 1734 r. kilkanaście osad, w tym Grabowo, uległo zniszczeniu. W 1772 r. z kolei, Prusy Królewskie, w tym wszystkie posiadłości kartuskie, weszły w skład administracji pruskiej, a samo Grabowo stało się folwarkiem dzierżawnym dla niemieckim osadników.

W 1863 r. powstał w Grabowie przy karczmie przystanek dyliżansu pocztowego, a w 1870 r. teren folwarku przecięła linia kolejowa. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 r., cały teren folwarku, aż do wysokości rzeki Chylonki, przeszedł na rzecz skarbu państwa. Osada, która przez wieki zmieniała swoją nazwę (Grabowo, Grabowiec, Grabówko, Grabówka, Grabow), w momencie powstania miasta Gdynia, została w planach miasta oficjalnie nazwana jako dzielnica Grabówek.

 

Powstanie Gdyni wiązało się z integracją jej dzielnic z potrzebami budowy portu oraz całej aglomeracji miejskiej. W kilkanaście lat, pola i łąki Grabówka przekształciły się w miejskie zabudowania. W "Szkicu orientacyjnym rozbudowy Gdyni" z 1925 r., Grabówek miał stać się dzielnicą mieszkaniową, arterią przylegającą bezpośrednio do Śródmieścia na trasie Gdańsk - Wejherowo.
]Ostatecznie teren należący do państwa został przeznaczony pod budownictwo zrzeszeń spółdzielczych, komunalnych oraz instytucji państwowych.

 

Pierwszą zgodę na zakup 32 ha terenu otrzymało Spółdzielcze Stowarzyszenie Osad Własnych Oficerów Marynarki Wojennej, które zbudowało bloki oficerskie na skrzyżowaniu ulic Morskiej (wtedy Szosy Gdańskiej) i Surmana, a także domy jednorodzinne w ciągu ulic Kapitańska - Grabowo - Komandorska oraz Beniowskiego - Falista. Pięknym przykładem willi oficerskiej może być dom komandora Adama Mochuczego przy ulicy Beniowskiego 26. W 1927 r. rozpoczęła działalność Spółdzielnia Mleczarska w Gdyni (późniejsze Kosakowo). W tym samym roku Rada Miasta przeznaczyła 10 ha terenu pod budowę tzw. Kolonii Robotniczej dla pracowników zatrudnionych przy budowie portu, czego efektem był kompleks mieszkaniowy na ulicy Morskiej 108/112.

Równolegle, pod osłoną nocy, powstają nielegalnie robotnicze domy, budowane ze skrzynek portowych - tzw. Wzgórze Bernarda (pierwsze zabudowania z 1928 r.), gdzie przez cały okres międzywojenny notuje się bardzo wysokie bezrobocie i przestępczość. Zbudowano także podstację transformatorową (dzisiejsza Energa), a dwie niezależne spółki drzewne - tartaki przy ulicy Morskiej 80 i 114. Towarzystwo Budowy Osiedli - budynki wielomieszkaniowe (w latach 1929-38).

W 1429 r. Gdynię i Grabowo (osadę z grabowymi drzewostanami) połączono w jedną gminę. W XVII w. zbudowano tu cegielnię i browar, a w XIX w. - przystanek dyliżansu konnego i linię kolejową. Dzielnicą Grabówek stał się wraz z powstaniem miasta Gdynia

Powstanie Gdyni wiązało się z integracją jej dzielnic z potrzebami budowy portu oraz całej aglomeracji miejskiej. W kilkanaście lat pola i łąki Grabówka przekształciły się w miejskie zabudowania. W "Szkicu orientacyjnym rozbudowy Gdyni" z 1925 roku Grabówek miał stać się dzielnicą mieszkaniową, arterią przylegającą bezpośrednio do Śródmieścia na trasie Gdańsk - Wejherowo. Ostatecznie teren należący do państwa został przeznaczony pod budownictwo zrzeszeń spółdzielczych, komunalnych oraz instytucji państwowych. Powstały dwie niezależne spółki drzewne - tartaki przy ulicy Morskiej 80 i 114. Towarzystwo Budowy Osiedli zbudowało budynki wielomieszkaniowe (w latach 1929-38), a Gdyńska Spółdzielnia Mieszkaniowa (pierwsza tego typu instytucja w Gdyni) oddała 106 mieszkań przy ulicy Okrzei 2-4 w 1930 r. Niedaleko tego adresu, z dawnych zabudowań folwarcznych powstał na ulicy Mireckiego ośrodek zdrowia (po wojnie Szpital Zakaźny).

 

Powstawały także budynki użyteczności publicznej - Kolonia Urzędników Skarbowych, Osada Kolejowa, Obóz Emigracyjny, kompleks szkół morskich (w latach 1928-1936, m.in. Szkoła Morska - dzisiaj Akademia Morska), dwie szkoły powszechne przy ulicy Orlicz-Dreszera oraz Sambora, Hotel Robotniczy, Fundusz Pracy (Morska 89), domy pracowników Poczty, Telefonów i Telegrafów (Morska 106 oraz Okrzei 14-18). Powstał także pomost przez tory między Morską a Okrężną (dziś Janka Wiśniewskiego). Bardzo szybko rozwijała się sfera prywatna - Hale Targowe (1938 r.), kino "Zorza" (późniejsza "Fala"), restauracja "Bagatela", bar "Kokos" (ul. Morska 65) czy apteka "Mgr Grodzkiego" (ul. Morska 137), gdzie u aptekarza w muszce można było kupić nawet pijawki.
Powstawały również prywatne kamienice (rodziny Konkelów, Maulerów i Kobielów). Ważnym wydarzeniem społecznym było zbudowanie w 1933 r. kościoła dla nowej gdyńskiej parafii pw. Świętej Rodziny.

 

Błyskawiczny rozwój Grabówka oraz ogromny napływ ludności do dzielnicy przerwała wojna.
Dzielnica była świadkiem zgrupowania wojsk armii regularnej, ochotniczej (gdyńscy Kosynierzy) oraz walk w obronie portu w 1939 r. Wielu mieszkańców Grabówka walczyło w obronie Gdyni. W okresie okupacji Grabówek zmienił nazwę na Grabau.
Stacjonowała tutaj bateria lotnicza na wysokości ulicy Falistej, lokalna siedziba NSDAP (ulica Surmana), między ulicami Flensburger Weg (ulica Beniowskiego) a Muerwickerweg (Kapitańska) był zlokalizowany obóz jeniecki włoskich "zadymiarzy" (tworzyli zasłonę dymną przed alianckimi samolotami), a na ul. Morskiej 89 - Urząd Pracy (Arbeitsamt).

 

Chociaż wojna pozostawiła po sobie duże zniszczenia infrastruktury portowej w Gdyni, Grabówek nie ucierpiał znacząco podczas działań wojennych. W latach 1945-1989 powstawały głównie instytucje państwowe i komunalne, takie jak np. SP nr 17 przy ulicy Grabowo, bloki dla pracowników wojska, akademiki WSM, Techniczna Obsługa Samochodów (1953 r.), stacja SKM Stocznia (1955 r.), gdzie rozegrały się tragiczne sceny podczas zajść w grudniu 1970 roku. Ulica Morska z kolei została wyasfaltowana oraz poszerzona o drugi pas.

 

Po przemianach ustrojowych w 1989 r., zaczęła się rozwijać sfera prywatna, m.in. centra handlowe i eleganckie budownictwo wielorodzinne: tam, gdzie stały baraki, powstało osiedle Kasztel. Z kolei w miejscu dawnego szpitala - osiedle Kaczmarskiego. Zbudowano również osiedle Skłodowskiej oraz Horyzonty Gdyni. Dawne przedsiębiorstwa państwowe albo zmieniły właściciela, albo przestały istnieć (mleczarnia Kosakowo). Zwiększyła się natomiast liczba ludności Grabówka - do ok. 10 tysięcy mieszkańców ma obszarze 4 km kw.

 

Dzisiaj Grabówek z robotniczej dzielnicy "noża i bagnetu" przeistacza się w znakomicie skomunikowaną ekskluzywną oazę spokoju.
Jest to świetnie zlokalizowana dzielnica - między Trójmiejskim Parkiem Krajobrazowym a główną ulicą Morską, gdzie można skorzystać z dowolnego środka komunikacji (rower, autobus, trolejbus) i dotrzeć z łatwością do Śródmieścia, innych części Trójmiasta oraz Pomorza. Jest to dzielnica poszukiwana przez deweloperów i ceniona przez mieszkańców.
Zauważalna jest tutaj wysoka aktywność społeczna, m.in. w Radzie Dzielnicy.
Niegdysiejszy szarobury Grabówek zmienia swoje oblicze także dzięki radosnym i kolorowym elewacjom budynków. Niedawno otwarto nowy Miejski Ośrodek Kultury.
Grabówek to więc znakomite miejsce do mieszkania i życia.

Jedyne, czego w krajobrazie Grabówka brak, to grabów, które kiedyś tak licznie tu rosły.


Michał Tuszyński
http://trojmiasto.gazeta.pl

 

O skrzynce:

Wraca do zabawy już jako zwykła, tradycyjna, ukryta pod współrzędnymi.

 

 

Edit- 22.05.2016 - nowe miejsce ukrycia.

Proszę, dobrze po sobie wszystko ukryj oraz zamaskuj.

Powodzenia!

Geokret

Geokret  biała muszla 2 - Całkowity dystans: 2267 km

Obrazki/zdjęcia
Mapa okolic Grabówka z 1909 roku
Gotenhafen-Grabau - Albert_Forster_Strasse - czyli dzisiejsza ulica Morska
Bloki przy obecnej ul. Morskiej
Od wieków w tym miejscu - poczta na Grabówku
Ulica Okrzei - 1945 r.