Zapraszamy Cię do projektu ONA – wyjątkowej serii keszy stworzonej przez wrocławskie keszerki.

To kobieca odsłona geocachingu – różnorodna, autentyczna i pełna emocji. Znajdziesz tu zarówno skrzynki z przymrużeniem oka, lekkie i dowcipne, jak i takie, które dotykają ważniejszych tematów, skłaniają do refleksji i zatrzymania się na chwilę.

Bo ONA nie jest jedna. To wiele historii, wiele perspektyw i wiele wrażliwości zamkniętych w pojemnikach rozsianych po mapie. Każda z nas wnosi do projektu coś swojego – doświadczenie, pasję, humor, siłę, czułość.

Szukając keszy z tej serii, odkrywasz nie tylko miejsca, ale też kobiece opowieści ukryte we Wrocławiu.

_______________________________________________________________________

My jesteśmy dziewczyny, których nie zniszczy czas

My się nie rozczulimy, my się bierzemy w garść

My nowe królowe mamy wysoko głowę,

To jest królestwo kobiet

Tak śpiewają (6)______ i Mery Spolsky w utworze, którego tytuł jest zarazem nazwą tego kesza.  W świecie niemiłościwie panującego nam patriarchatu, ten popowy manifest siostrzeństwa może wydawać się utopijną wizją artystyczną, ale na świecie faktycznie są miejsca, gdzie rządzą kobiety -  to właśnie one odgrywają kluczową rolę w dziedziczeniu, polityce i organizacji życia społecznego. Taki system społeczny to (3) _________ .

Jednym z najczęściej przywoływanych przykładów jest społeczność (2) ______w Chinach.  Dziedziczenie odbywa się tam w linii matki, a kobiety stoją na czele rodzinnych domostw. Podobnie u Tuaregów z Sahary kobiety mają znaczący wpływ na życie społeczne i polityczne, a ich status kulturowy jest wyjątkowo silny. W Indiach żyje lud Khasi, gdzie majątek i nazwisko przechodzą z matki na córkę. Wśród Wodaabe w Afryce kobiety mogą mieć wielu partnerów i cieszą się dużą swobodą obyczajową. Z kolei na wyspie Kihnu należącej do Estonii, położonej w Zatoce Ryskiej, to kobiety organizują życie kulturalne i społeczne – mężczyźni często przebywają poza domem, pracując na morzu.

Temat takich systemów społecznych podejmował XIX-wieczny badacz Johann Jakob (4) ______, który twierdził, że pierwotne społeczności mogły opierać się na dominacji kobiet i kulcie „wielkiej matki”. Choć jego teorie są dziś dyskutowane, stały się ważnym punktem odniesienia dla myśli feministycznej.

W społeczeństwach patriarchalnych, w tym także w naszym, kobiety przez wieki były uzależnione od łaski i niełaski mężczyzn i w przeszłości przeważnie nie miały możliwości decydowania o swoim losie. W młodości decydowali o nich ojcowie, później mężowie, za których były wydawane, zazwyczaj nie z własnego wyboru. Musiały odgrywać narzucone im role żony, matki, opiekunki. A później nieraz były pogardzane, lekceważone, spychane na margines. Echa tego stanu rzeczy nadal możemy dostrzec w naszych czasach czy chociażby usłyszeć w naszym języku. Słowo baba jest dzisiaj używane w wielu, często całkiem skrajnych kontekstach: w końcu żadna z nas nie chciałaby być nazywana starą babą, ale z drugiej strony do przyjaciółki możemy już powiedzieć, że fajna z niej babka.

Dosadnie było to zilustrowane w serialu „1670”, gdzie bohaterka o imieniu (5) _______ mówi:

Wy się po prostu boicie starych bab. W naszej kulturze stare baby mają przerąbane. Kiedy jesteśmy młode, jesteśmy dla was żonami i opiekunkami waszych potomnych, a kiedy się starzejemy, przestajemy wam być potrzebne. (…) I wykluczona stara baba staje się przedmiotem strachu. Strachu, który rodzi w was myśl, że kobieta może sobie dać radę sama.

Te słowa szczególnie zapadły mi w pamięć, bo równie dobrze jak w roku 1670, mogłyby paść i dzisiaj. Ale kobiety od wieków potrafiły radzić sobie same i nawet kiedy były zmuszane do małżeństw i podporządkowywane mężczyznom, również były na to sposoby.... Wystarczy wspomnieć historię o Guglii Toffanie i jej truciznie używanej rzekomo do „pozbywania się mężów”, będącej symbolem buntu wobec opresji.

Współczesny feminizm nie dąży do zastąpienia jednego systemu dominacji innym, lecz do równości. Przykładem przełomowego działania był islandzki strajk kobiet, Kvennafrídagurinn z 24 października 1975 roku, znany też jako „długi (1)_______”. Aż 90% Islandek przerwało wtedy pracę, by pokazać, jak fundamentalną rolę pełnią w gospodarce i życiu społecznym. Protest, zorganizowany m.in. przez grupę „Czerwone Pończochy”, stał się kamieniem milowym w walce o równe płace i dostęp do stanowisk kierowniczych.

Równie ważną datą w historii emancypacji kobiet w Europie był rok 1918 – wówczas Polki uzyskały prawa wyborcze, co uczyniło Polskę jednym z pierwszych państw regionu gwarantujących kobietom pełnię praw politycznych.

„Królestwo kobiet” nie musi oznaczać odwrócenia hierarchii. Może być metaforą wspólnoty, solidarności i sprawczości. Historia pokazuje, że kobiety potrafią organizować świat na własnych zasadach. A gdy „biorą się w garść” i „mają wysoko głowę”, zmienia się nie tylko ich pozycja, lecz całe społeczeństwo.

Współczesnym kobietom nie brakuje niczego, może z wyjątkiem jednej drobnej rzeczy 

Możesz sprawdzić swoje rozwiązanie zagadki w serwisie certitude.