Geościeżka WIERZENIA I LEGENDY POMORSKIE

MIECZ BOLESŁAWA, TARCZA WARCISŁAWA

(027)

Czy są wśród nas tacy, którzy pamiętają wędrownych dziadów, którzy za stawę bajdali o jeszcze starszych czasach?

Nie, to już tylko w literaturze można spotkać.

Dlatego teraz zamiast dziadów noszących opowieści, bajędy będą Was po polach i lasach ciągały ;)
(czytaj – powitać radym na geościeżce bajarskiej).

--❧--❦--❧--

- Dziadeczku, co ta za piec tak siad, gada jako o księciach!

- Dyć wma już gadał…

- Co to gadał, słuchać nam trzeba!

Książęty gadacie? To ja wam podam historyję, jako Polan książę – Bolko Krzywogęby z pomorskim księciem Warcisławem w Santoku stawali. A skwarny dzień to był nad santockimi łęgami. W zakolu noteckim, niezadaleko od twierdzy, wielka armia Polan stała. Na północnym brzegu zaś poczet Pomorców rozłożon. W kasztelni zaś rokowania książąt pod pieczą biskupa Ottona, któren na misję nawracania pomorskich pogan przybył.

W czas ten na podwórcu giermki książęce szykują zbroje i oręże swych panów, do drogi sposobiąc. Bożysław, Bolkowy giermek, miecz wielki, a piękny sposobił. A godzien podziwu, na głowni przy jelcu znak Orła Białego miał, Polan symbol. Na samym zaś jelcu wyrzezane postacie świętych Pańskich. Stal cudnej roboty łyskała niczym perły w słońcu.

Wtóren, Warcisławowy giermek, Giżko, woskiem oprawiał do połysku tarczę swego pana. Łypał jednak z zachwytem na miecz owy, nie zdzierżył i dawaj mędzić, coby mu miecz w dłoń uchwycić dano.

Bożysław miecza pilnując, nie dawał go Pomorcowi. Historyję o nim spomniał, jak to z dziadem jego pana, Bolkiem Chrobrym zwanym, miecz ten na Rusinów do Kijowa poszedł i na onej bramie szczerbę wyłomotał. Giżko nie ustąpił, wraz jęczydusza tarczę o bieloną ścianę oparłszy, miecz do ręki ujął. Jeno, że zaraz głosy dały „Idą, idą!” – miecz zatem obok tarczy postawił i w szeregu stanął.

Jako i książęta naszli, a Bolesław zgiewan, że to jego miecz stoi niczym kij jaki. Tedy takimi słowy Otton załagodził:

„Wasza Książęca Mość, spójrz jeno, jak do twego miecza tuli się pomorska tarcza!”

Jako to porzucony w pośpiechu przez pachoła miecz oparty o białą ścianę kasztelu, a kole spoczywała tarcza Warcisławowa, niczym kryjąc się pod jego rozkrzyżowaną mocą.…

- dziad, czego to gadać zatracił?

- No dla spoczynku czas! Coby z rana mitrężyć!

--❧--❦--❧--

Oręża książęcego losy dziad wywiódł za dziełami mistrza pomorskich legend, Janusza Władysława Szymańskiego, oraz wszelakich internetach. Azali nie wierzta jak w słońce, jako że swoje dziad dodać zdolen :)

--❧--❦--❧--

Opis kesza - zielona prepetka.
Kordy leśne - będzie nosić. Więc mocne spojlery.

--❧--❦--❧--

Wszelakie fotosy i insze grafiki autora