Największy na świecie niekomercyjny serwis geocachingowy
GeoŚcieżki - skupiające wiele keszy
Ponad 600 GeoŚcieżek w Polsce!
Pełne statystyki, GPXy, wszystko za darmo!
Powiadomienia mailem o nowych keszach i logach
Centrum Obsługi Geokeszera wybierane przez Społeczność
100% funkcjonalności dostępne bezpłatnie
Przyjazne zasady publikacji keszy
geocache GeoŚcieżki
Nazwa GeoŚcieżki
Typ GeoŚcieżki Co to jest?HelpPomocOkreśla charakter GeoŚcieżki. Jeśli większość skrzynek projektu pokazuje jakieś interesujące miejsce (szczyt, punkt widokowy, pomnik przyrody, pomnik, zabytek itp.), ustaw krajoznawcza. Jeśli większość skrzynek układa się w linię lub rysunek na mapie, ustaw Geo-Szkic. Analogicznie jeśli większość skrzynek tyczy się tematyce historycznej lub przyrodniczej, ustaw adekwatny typ. Jeśli uważasz, że Twoja GeoŚcieżka powinna być w innej kategorii, której tu nie ma, napisz na adres RR (Menu -> kontakt).
% skrzynek wymagany do zaliczenia GeoŚcieżki (WIS)
Co to jest?HelpPomocdopiero po zalogowaniu procentowo takiej liczby skrzynek, użytkownik uzyska możliwość zaliczenia GeoŚcieżki, czyli wpisu "zdobyty" w komentarzach GeoŚcieżki
Opis GeoŚcieżki

Naciskając ten przycisk założysz nową GeoŚcieżkę
Waypoint nazwa skrzynki należy do GeoŚcieżki  
(brak skrzynek do wyświetlenia)
GeoŚcieżki
liczba wyświetlonych GeoŚcieżek: {displayedPowerTrailsCount} Opcje wyświetlania
Nazwa Typ {statusOrPoints} Data publikacji Liczba skrzynek Zdobyta


Śladami Wiary Po Puszczy Zielonka

Szczegóły GeoŚcieżki
Mentor (?)HelpMentorMentor to osoba, która zarejestrowała GeoŚcieżkę w systemie kuczol
Widoczność
Zdobyta 11 razy
Punktacja 105.98 punktów
Liczba skrzynek 13 (9 / 0 / 4)
% skrzynek wymagany do zaliczenia GeoŚcieżki (WIS) 68% ( Skrzynki)
Typ GeoŚcieżki Tematyczna
Data publikacji 23-06-2015
Założyciele Filoo
Opis GeoŚcieżki

Opis

           W zamierzchłych czasach chowano zmarłych na cmentarzyskach zlokalizowanych w dowolnych miejscach, które znajdowały się poza ludzkimi osiedlami. Od chwili sformułowania Prawa dwunastu tablic (451-449 roku p.n.e.) cmentarze lokalizowane były poza obrębem miast oraz co ważniejsze otaczane były szczególną ochroną prawną.

           Cmentarz to miejsce, w którym zatrzymał się czas, miejsce gdzie widać historię ludzi, miast i wsi, którą można śledzić w niespiesznej wędrówce pośród mogił i krzyży. Niezależnie od tego czy jest to wielka nekropolia, czy maleńki wiejski albo leśny cmentarzyk, odczucia są podobne: duchowe wyciszenie, chwila refleksji, możliwość spojrzenia wstecz.  W odczuciu społecznym cmentarz to wizualny dowód pamięci o zmarłych bez względu na pochodzenie, wyznanie czy narodowość. Jest także manifestacją relacji zachodzących między żywymi, a umarłymi. Ta emocjonalna więź jest istotnym warunkiem trwałości cmentarzy. Każda wizyta na nim jest naturalnym znakiem i refleksją nad tym, iż „wszyscy umrzemy”, bowiem w życiu człowieka, obok narodzin, śmierć jest najpewniejszym zdarzeniem.

           W końcu XIII wieku pojawił się w Polsce zwyczaj chowania chrześcijan na cmentarzach najczęściej położonych wokół kościoła parafialnego. Przykładem mogą być cmentarze przy kościele św. Mikołaja w Owińskach, w Uzarzewie czy Wierzenicy, gdzie kostnica przy kościele funkcjonowała już w 1628 roku. Cmentarze, które Wam przedstawiam to cmentarze ewangelickie, na których grzebano zmarłych najczęściej Niemców, przed II wojną światową. Dziś bez możliwości przypisania ich do jakiejkolwiek parafii.

           Cmentarze te porasta bujna roślinność, która z jednej strony podkreśla powagę miejsca,a z drugiej strony wyraża motyw wiecznie trwającego życia. W większości są to gatunki ozdobne, obce dla flory naszych lasów. Z drzew często można spotkać już ponad 100 – letnie tuje, daglezje, obce gatunki świerków, choiny kanadyjskie. Rosną tam także gatunki rodzime jak dęby, lipy, jawory, jesiony. Przy ich pomocy rozgraniczano wyznaczone fragmenty przestrzeni cmentarnej. Lipami obsadzano kościoły i cmentarze. Dąb natomiast był symbolem nieśmiertelności, obrazem siły i mocy. Był również drzewem umożliwiającym przekroczenie granic świata śmiertelników. Warto dodać, że lipę i dąb sadzono przy grobach mężczyzn, a kalinę na grobach dziewcząt.

           Krzewy rosnące na większości zapomnianych cmentarzy tworzą dziś zarośla nie do przebycia. Szczególnie ekspansywna jest tawlina jarzębolistna oraz śnieguliczka. Inne gatunki, które zdominowały przyrodę cmentarzy to rośliny zimozielone, symbolizujące życie wieczne (np. tuje, barwinek pospolity) i smutek (cyprysy, cyprysiki), a także śnieżyczka przebiśnieg, bluszcz pospolity i kokorycz wątła. Powierzchnia tych cmentarzy jest niewielka, wynosi maksymalnie od 1000-2000m2.

                Dziś można spotkać tylko ich pozostałości np. części ceglanych ogrodzeń, niekompletne nagrobki lub żeliwne odlewane krzyże. Zmasowana fala dewastacji poewangelickich cmentarzy przypadła na przełom lat 60-tych i 70-tych, nie ominęła terenów Puszczy Zielonka. Wszystko co można było wyrwać i sprzedać na złom, czy pokątnemu kamieniarzowi znikało.

           W ostatnich latach pojawia się tendencja do porządkowania zapomnianych cmentarzy niezależnie od ich przynależności religijnej. Przyczyną tych pozytywnych zmian są zapewne odnowione kontakty dawnych mieszkańców tych ziem z obecnymi mieszkańcami.

           W większości przypadków poszczególnymi grobami opiekują się bezinteresownie polscy mieszkańcy zapalając np. znicze w Dniu Zadusznym. Jest to uznanie zastanych obcych kulturowo elementów za własne.

           Proces niszczenia cmentarzy jest nieuchronny, ciągle postępujący i bardzo widoczny. To co się dzieje z miejscami, gdzie pochowano ludzi jest wręcz porażające.

Źródło - "Śladami wiary po Puszczy Zielonka" - Marlena Giżycka, Tomasz M. Sobalak

 

O projekcie

Seria keszy składa się z (póki co) 11 skrzynek. Kordy finału powstaną po podstawieniu pod litery kodu odpowiadających im cyfr: N 52° BA.ZDB  E 17° A.BCE, które znajdują się w keszach projektu Śladami Wiary Po Puszczy Zielonka.

Podczas podejmowania skrzynek, szczególnie w okresie letnio-wiosennym zalecam zabranie długiego rękawu i długich spodni i  czegoś na komary i meszki. Jeśli posiadasz także karczownik/maczetę byłoby dobrze, żebyś ją zabrał, bo większość cmentarzy porośnięta jest wszelkiego rodzaju pokrzywami i innymi krzaczorami. W starciu z maczetą nie mają szans, a wy możecie spokojnie dotrzeć do skrzynki.


Okeszowanie każdego cmentarza zabierało dosyć dużo czasu, ponieważ proces ten wyglądał następująco:

1. Korzystając z topograficznych map pruskich z około 1900 roku z terenów Puszczy Zielonka (skala 1:25 000!) szukałem małego prostokącika z krzyżem, który oznaczał cmentarz. Trwało to dosyć długo, ponieważ nieraz trzeba było długie godziny jeździć tam i spowrotem na mapie, szukając cmentarza.

2. Kiedy już go znalazłem, zawsze trzeba było sprawdzić jak wygląda ten teren ze zdjęć satelitarnych. Cmentarze odznaczają się przede wszystkim inną roślinnością, więc na mapach satelitarnych można bez trudu zauważyć różnicę w odcieniu zieleni.

3. Kolejnym krokiem było wybranie się na wcześniej ustaloną lokalizację. O ile w przypadku niektórych cmentarzy (np. Cmentarz w Niedźwiedzinach) dotarcie do nich nie stanowiło kłopotu, to w przy innych (np. Cmentarz w Raduszynie) dotarcie graniczyło z cudem. Po zlokalizowaniu terenu cmentarza, wpadałem na pomysł jakiego kesza by tu zamontować i zaraz po powrocie do domu zabierałem się do przygotowań.

4.  Następnie, jedynie co mi pozostawało, to umieścić kesza na w terenie oraz serwisie i zabierać się za kolejnego ;)

Skrzynki w ramach GeoŚcieżki Śladami Wiary Po Puszczy Zielonka

W pobranym pliku gpx umieść skrzynki:


nieaktywne
ignorowane
założone przez Ciebie
obserwowane
znalezione
Liczba logów w pliku gpx*: 5

*) - dla każdej skrzynki. Dostępne tylko dla formatu "gpx" OK
informacja
Statystyki dla GeoŚcieżki Śladami Wiary Po Puszczy Zielonka
Twój stopień zaawansowania dla GeoŚcieżki


0% (znalazłeś 0 z 13 keszy GeoŚcieżki)

Pokaż więcej statystyk

Opinie i komentarze

Dodaj wpis