Największy na świecie niekomercyjny serwis geocachingowy
GeoŚcieżki - skupiające wiele keszy
Ponad 1000 GeoŚcieżek w Polsce!
Pełne statystyki, GPXy, wszystko za darmo!
Powiadomienia mailem o nowych keszach i logach
Centrum Obsługi Geokeszera wybierane przez Społeczność
100% funkcjonalności dostępne bezpłatnie
Przyjazne zasady publikacji keszy
Je moet ingelogd zijn om deze cache te loggen of te bewerken.
stats
Toon cache statistieken
Huta Paprocka - Tychy - OP40DD
Eigenaar: Wookhash
Log in om de coördinaten te kunnen zien.
Hoogte: 243 meter NAP
 Provincie: Polen > śląskie
Cache soort: Traditionele Cache
Grootte: Micro
Status: Gearchiveerd
Tijd: 0:05 h    Lengte: n/b
Geplaatst op: 24-09-2011
Gemaakt op: 23-09-2011
Gepubliceerd op: 24-09-2011
Laatste verandering: 01-10-2014
54x Gevonden
12x Niet gevonden
5 Opmerkingen
watchers 4 Volgers
7 x Bekeken
33 x Gewaardeerd
Beoordeeld als: gemiddeld
Om de coördinaten en de kaart te zien
van de caches
moet men ingelogd zijn
Cache attributen

Go geocaching with children  Bike  One-minute cache  Take something to write  Nature  Monumental place 

Lees ook het Opencaching attributen beschrijving artikel.
Beschrijving PL

Na skraju lasu, nad rzeką Gostynią, baron pszczyński Baltazar Erdmann Promnitz  w 1703 roku kazał założyć kuźnicę żelaza. Na początku zastosowane zostały tzw. Ogniska lupowe, i dopiero w 1775 roku zbudowano pierwszy wielki piec, który był wielokrotnie przebudowywany. Piec był opalany węglem drzewnym a przetapiał rudę bytomską. Urządzenia były napędzane siła wody, a że stan rzek ulegał wahaniom, utworzone zostało sztuczne jezioro, którego poziom regulowała przepływająca wzdłuż całego jeziora rzeka. Spiętrzona w jeziorze woda, napędzała wielkie drewniane, wysokie na 16 stóp koło poruszające urządzenia dymarskie. Rozbudowę huta zawdzięczała księciu pszczyńskiemu Fryderykowi Erdmannowi z rodu Anhalt Kothlen, który umieścił na terenie huty specjalny kamień z inskrypcją. Bywało czasem tak, że brak odpowiedniej ilości wody, unieruchamiał na długi czas. Dlatego 1856 roku sprowadzono maszynę parową o sile 30 KM; dymarka cylindryczna była uruchamiana tylko w sytuacji, gdy siła wody była zbyt mała. Oprócz wielkiego pieca, na początku działalności huty, były 2 a od 1842 r cztery fryszerki, czyli kuźnice przerabiające surowiec na żelazo. Do kucia żelaza służyły wielkie młoty, również poruszane siłą wody za pośrednictwem drewnianych, 9 stopowych kół wodnych, a powietrze dostarczało główne koło, względnie maszyna parowa.


Roczna produkcja około 1860 roku wynosiła 20.000 cetnarów (1000 ton) surowca o 3.500 cetnarów (175 ton) żelaza kowalnego. Huta w Paprocanach należała do najważniejszych na Górnym Śląsku, jej produkcja stała na bardzo wysokim poziomie a jej wyroby były bardzo pożądane na rynku handlowym. Paprocka Huta jak nazywali ją mieszkańcy, rozwijała się do połowy XIX, planowano nawet uruchomienie linii kolejowej, która została nawet zaplanowana przez inżynierów Spółki akcyjnej „Oppeln Tarnowitzer Eisenbahn”, ale niezrealizowano tego zamiaru. W 1872 pracowało tutaj 33 pracowników pracowników w 1878 roku, przystąpiono do jej rozbiórki. Do naszych czasów zachowały się resztki budynków, nazwa Paprocka Huta oraz jezioro. Kamień z inskrypcją oraz drzwi wejściowe do huty po konserwacji trafił do zbiorów Muzeum Miejskiego.


Co do skrzynki to tradycyjny mikrusik schowany poza terenem ogrodzonym w intuicyjnym miejscu.

Extra hints
Je moet ingelogd zijn om de hints te zien